Wybrane zdjęcia
Foto © Иван Бай | Data wykonania: 2009.05.06
Wnętrze, ołtarz główny. U góry obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII wieku Foto © Мікалай Крук |
Widok kościoła z placu Foto © К. Шастоўскі | Data wykonania: 10/2004
Kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Trójcy
Ufundowany przez wojewodę Józefa Korsaka w 1628 roku. W 1654 spalony w czasie wojny z Moskwą. W latach 1764-1782 wzniesiono nowy, murowany, barokowy kościół.Przebudowany w latach 1902-1908 według projektu wileńskiego architekta, Adama Dubowika. Dobudowano wtedy nawy boczne, transept i podwyższono wieże. Tę piękną formę architektoniczną podziwiamy do dzisiaj. Fasada kościoła jest bogato zdobiona wiązkami pilastrów i falistymi gzymsami. Po bokach fasady dwie wysmukłe, czterokondygnacyjne wieże z niskimi hełmami, a między nimi ozdobny, wysoki, trójkątny szczyt z wolutami. Ściany boczne i apsyda zdobione są pilastrami i gzymsami. Ściany transeptu i apsyda zwieńczone dekoracyjnymi szczytami.
Wnętrze trójnawowe, z transeptem i półkolistym prezbiterium. Wystrój kościoła z początku XX wieku. Przedmiotem szczególnego kultu i cennym zabytkiem jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z połowy XVII wieku, przeniesiony z kościoła karmelitów. Ażurowa ambona pochodzi z pierwszej połowy XVIII wieku.
Kościół Św. Trójcy jest jednym z niewielu na terenie Białorusi czynnych nieprzerwanie od czasu fundacji.
A.O.
Na podstawie książki Grzegorza Rąkowskiego „Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz 2000