> Główna > obwód witebski > rejon wierchniedżwinski > miasteczko Saria > Cerkiew Zaśnięcia NMP
Saria. Cerkiew Zaśnięcia NMP
Saria. Cerkiew Zaśnięcia NMP

Cerkiew Zaśnięcia NMP | Saria

Rok budowy (przebudowy): 1852-57
Współrzędne geograficzne:
55° 54'54.71"N, 27° 53'13.08"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Saria. Cerkiew Zaśnięcia NMP

Fasada frontowa Foto © Грода Надзея |

Saria. Cerkiew Zaśnięcia NMP

Cerkiew Zaśnięcia NMP w Sarii Foto © Ihar Lasica |

Saria. Cerkiew Zaśnięcia NMP

Fasada frontowa i boczna Foto © К. Шастоўскі |

Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny w Sarii

Wzniesiona jako kościół katolicki pod wezwaniem NMP, neogotycki, fundacji Ignacego Łopacińskiego, zbudowany z czerwonej cegły w latach 1852-57 według projektu architekta Gustawa Schachta jako kaplica przy rezydencji Łopacińskich. Zamknięty przez władze carskie w 1865 roku i zamieniony na cerkiew. W okresie międzywojennym świątynia zamknięta, zamieniona na magazyn, od 1970 roku nie użytkowana, w 1989 roku przekazana prawosławnym, wyremontowana.

Kościół w Sarii to jeden z najwspanialszych przykładów neogotyku na Białorusi. Jest to świątynia jednonawowa, wzniesiona na planie prostokąta, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i dwiema niewielkimi zakrystiami. Fasada ma strukturę trójdzielną. Środkowa część, z portalem i znajdującym się nad nim ostrołukowym oknem, wydzielona jest znajdującymi się po bokach pięciobocznymi szkarpami zwieńczonymi pinaklami. Podobne lecz niższe pinakle wieńczą szkarpy opinające elewacje boczne. Całą budowlę obiega fryz i neogotycka attyka. Na uwagę zasługują oryginalne dwudzielne ostrołukowe ornamenty fasady. We wnętrzu kościoła oraz na cmentarzu przykościelnym znajdowały się groby rodzinne Łopacińskich.

Grzegorz Rąkowski, „Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi”, Burchard Edition, 1997
(A.O.)